Hoe kan kunst bijdragen aan de identiteit van een nieuwe wijk én aan de verbinding tussen bewoners? Daarover verscheen onlangs een interessant artikel op Gebiedsontwikkeling.nu. Een van de genoemde voorbeelden is De Nieuwe Tuinderij in Zuidoostbeemster, waarvoor SVP het stedenbouwkundig plan maakte.
Bij stedenbouw en architectuur gaat het immers niet alleen om gebouwen, straten en groen. Gebiedsontwikkeling draait ook om identiteit, herkenning en verhalen. Kunst kan die kwaliteiten zichtbaar maken: als markant herkenningspunt of juist subtiel verweven in een gevel, balkonhek of interieur.
Zo worden bij de transformatie van het monumentale Eikenstein in Zeist de namen van meisjes die vroeger in het tuchthuis verbleven, vereeuwigd in geperforeerde gevelpanelen. Een betekenisvol gebaar waarmee de architectuur hun geschiedenis zichtbaar houdt.
In ons ontwerp voor de International School Utrecht verbindt kunst het gebouw met het omliggende landschap. De glooiende lijnen en het kabbelende water van de historische waterlinie vormden inspiratie voor zowel de gevelbekleding als een kinetisch kunstwerk van Zoro Feigl.
Bij De Venen in Den Haag versterkt kunst de herkenbaarheid van de verschillende woongebouwen. Kunstenares Monice Janson ontwierp voor ieder gebouw een eigen typografisch gevelelement. Zo krijgt elk woongebouw een herkenbare identiteit en kunnen bewoners zich sterker verbonden voelen met hun leefomgeving en met elkaar.
Deze voorbeelden laten zien dat kunst veel meer kan zijn dan verfraaiing. Wanneer kunst vanaf het begin onderdeel is van het ontwerp, kan zij geschiedenis doorgeven en nieuwe plekken betekenis geven. En dat is belangrijk om je ergens thuis te kunnen voelen.
Lees het artikel op Gebiedsontwikkeling.nu
